Tyrrell-Ford P34

Tyrrell
Tyrrell-Ford P34 - Opis samochodu - dane techniczne -
rok konstrukcji: -
główny projektant: -
długość nadwozia: -
szerokość nadwozia: -
wysokość nadwozia: -
rozstaw osi: -
wymiar z przodu: -
wymiar z tyłu: -
waga: -
zmiana biegów: -
hamulce: -
konstruktor
Tyrrell
kierowcy, którzy prowadzili ten model
R. Peterson 17
P. Depailler 30
J. Scheckter 12
K. Takahashi 1
Tyrrell-Ford P34 - zespół zgłaszający ten model
Elf Team Tyrrell 59
Muritsu Racing Team 1
silnik
Ford
opony
Goodyear
Dunlop
olej
Elf
Tyrrell-Ford P34 - osiągnięcia i statystyki
ilość zgłoszonych samochodów: 60
ilość wyścigów: 30
ilość zwycięstw: 1
ilość 2 miejsc: 9
ilość 3 miejsc : 4
ilość zdobytych pole position: 1
ilość startów z pierwszego rzędu: 3
ilość najszybszych okrążeń podczas wyścigu: 3
ilość dnf: 27
Tyrrell-Ford P34 - Opis samochodu

Tyrrell 34 startujący w wyścigach GP w sezonie 1976 był swego rodzaju sensacją techniczną, co znalazło zresztą wyraz w jego popularnym określeniu, "sześciokołowiec". Konstruktor tego samochodu, Derek Gardner, poszukując sposobu skutecznego zmniejszenia oporu czołowego i poprawienia aerodynamicznych własności samochodu, zastosował zamiast pary kół przednich aż 2 pary, a zatem 4 koła, natomiast o bardzo małej średnicy (10 cali), co pozwoliło na osłonięcie ich w płaszczyźnie czołowej elementami nadwozia. Wszystkie przednie 4 koła byty skręcane (przekładnia kierownicza działała bezpośrednio na zwrotnice przedniej pary kół, która była połączona z parą tylną systemem drążków). Wszystkie 4 przednie koła zaopatrzone zostały również w hamulce o specjalnych tarczach małej średnicy, przy czym zarówno tarcze, jak i obudowy hamulcowe stanowiły integralną część piast przednich kół. Ich zawieszenie składało się z poprzecznych wahaczy i zewnętrznie umieszczonych, krótkich zespołów resorujących; w skład przedniego zawieszenia wchodził również wspólny dla obu par kół stabilizator. Jak się okazało na torze, poza polepszeniem aerodynamiki samochodu, poprawie uległa jego sterowność, zwłaszcza na ciasnych zakrętach, i w niewielkim stopniu - zachowanie podczas hamowania. Dodatkową zaletą 4 kół przednich była możliwość bezpiecznej jazdy przy spadku ciśnienia w jednej z przednich opon -koło drugiej pary przejmowało wówczas funkcję uszkodzonego. Pozostałe rozwiązania konstrukcyjne Tyrrella 34 przeniesione były w większości z poprzedniego modelu, 007: aluminiowy kadłub miał odpowiednio przedłużoną część przednią, symetryczne chłodnice wody znajdowały się przed tylnymi kołami pojazdu, a tylne zawieszenie miało poprzeczny wahacz i zewnętrznie umieszczony zespół resorujący. Do napędu służył silnik Ford Cosworth DFV, który w wersji z 1976 r. Rozwijał 475 KM przy 10400 obr/min. Nadwozie z włókna szklanego charakteryzowało się wysoką obudową kabiny kierowcy , w której w trakcie sezonu wykonano 2 okienka, pozwalające zawodnikowi widzieć przednie koła. Samochód ważył ok. 600 kg i rozwijał prędkość maksymalną rzędu 320 km/h. Sześciokołowce nie rozpowszechniły się jednak w wyścigach GP. Następny model Tyrrella, z końca 1977r. był już znów rozwiązany konwencjonalnie.