Lotus-Ford 72

Lotus
Lotus-Ford 72 - Opis samochodu - dane techniczne -
rok konstrukcji: -
główny projektant: -
długość nadwozia: -
szerokość nadwozia: -
wysokość nadwozia: -
rozstaw osi: -
wymiar z przodu: -
wymiar z tyłu: -
waga: -
zmiana biegów: -
hamulce: -
konstruktor
Lotus
kierowcy, którzy prowadzili ten model
J. Rindt 1
J. Miles 2
A. Soler-Roig 1
E. Keizan 1
G. Tunmer 1
Lotus-Ford 72 - zespół zgłaszający ten model
Gold Leaf Team Lotus 3
Team Gunston 2
World Wide Racing 1
silnik
Ford
opony
Firestone
Goodyear
olej
Shell
Lotus-Ford 72 - osiągnięcia i statystyki
ilość zgłoszonych samochodów: 4
ilość wyścigów: 4
ilość zwycięstw: 0
ilość 2 miejsc: 0
ilość 3 miejsc : 0
ilość zdobytych pole position: 0
ilość startów z pierwszego rzędu: 0
ilość najszybszych okrążeń podczas wyścigu: 0
ilość dnf: 4
Lotus-Ford 72 - Opis samochodu

Lotus 72 był kolejnym nowatorskim modelem Phillipe'a i Chapmana, który wytyczył drogi rozwoju technicznego samochodów wyścigowych. Rozwiązaniem, które szybko upowszechniło się w samochodach wyścigowych większości formuł, było zastąpienie pojedynczej, zamontowanej z przodu chłodnicy wody dwiema chłodnicami rozmieszczonymi symetrycznie z boków pojazdu, pomiędzy kołami. Pozwoliło to na wybitne zmniejszenie powierzchni czołowej wozu, który przybrał kształt klina, a co za tym idzie znaczne poprawienie jego walorów aerodynamicznych. Podwozie Lotusa 72 było konstrukcji kadłubowej, ze stopu aluminiowego z wykorzystaniem silnika jako części nośnej. Wszystkie koła zawieszone zostały niezależnie na poprzecznych wahaczach nierównej długości, przy czym jako elementy resorujące służyły, zamiast powszechnie stosowanych sprężyn śrubowych, drążki skrętne. Hamulce tarczowe Girling umieszczone zostały zarówno z przodu, jak i z tyłu na półosiach wewnątrz nadwozia, w celu zmniejszenia masy nieresorowanej. Jednak w późniejszych wersjach zrezygnowano z tego systemu w przednich kołach, zastępując go konwencjonalnymi tarczami w piastach kół (było to podyktowane względami bezpieczeństwa - pęknięcie hamowanej półosi przedniej groziło nieobliczalnym w skutkach wypadkiem). Do napędu wykorzystano silnik Ford Cosworth DFV (p . Lotus 49), o mocy podwyższonej do 450 KM przy 11000 obr/min. Nadwozie z włókna szklanego miało kształt klina, przy czym z tyłu zamontowany został rozbudowany, "piętrowy" statecznik. Rozstaw osi wozu wynosił 2502mm, natomiast rozstaw kół 1562mm (przód) i 1575mm (tył). W stanie suchym wóz ważył 576 kg.