Lotus-Ford 49

Lotus
Lotus-Ford 49 - Opis samochodu - dane techniczne -
rok konstrukcji: -
główny projektant: -
długość nadwozia: -
szerokość nadwozia: -
wysokość nadwozia: -
rozstaw osi: -
wymiar z przodu: -
wymiar z tyłu: -
waga: -
zmiana biegów: -
hamulce: -
konstruktor
Lotus
kierowcy, którzy prowadzili ten model
G. Hill 11
J. Clark 10
G. Baghetti 1
J. Siffert 5
J. Love 2
M. Solana 2
J. Oliver 1
E. Wietzes 1
Lotus-Ford 49 - zespół zgłaszający ten model
Gold Leaf Team Lotus 4
Rob Walker / Jack Durlacher Racing 5
Team Gunston 2
Team Lotus 22
silnik
Ford
opony
Firestone
Dunlop
olej
Esso
Shell
BP
Lotus-Ford 49 - osiągnięcia i statystyki
ilość zgłoszonych samochodów: 33
ilość wyścigów: 17
ilość zwycięstw: 6
ilość 2 miejsc: 2
ilość 3 miejsc : 1
ilość zdobytych pole position: 10
ilość startów z pierwszego rzędu: 14
ilość najszybszych okrążeń podczas wyścigu: 7
ilość dnf: 19
Lotus-Ford 49 - Opis samochodu

Lotus 49, skonstruowany przez Maurice Phillipe'a i Colina Chapmana , był pierwszym samochodem GP, do napędu którego zastosowano legendarny już silnik Ford Cosworth DFV. Ten model Lotusa zapoczątkował również powszechne aktualnie w samochodach F1 rozwiązanie polegające na wykorzystaniu centralnie umieszczonego silnika jako części nośnej podwozia. Podwozie samochodu miało aluminiową konstrukcję kadłubową, przy czym kadłub kończył się tylnym ograniczeniem kabiny kierowcy, gdzie przymocowany był silnik zblokowany z przekładnią główną i skrzynią biegów, do którego z kolei przytwierdzone zostały elementy tylnego zawieszenia. Wszystkie koła zawieszone zostały niezależnie na nierównej długości poprzecznych wahaczach. Zespoły resorujące amortyzator/sprężyna śrubowa umieszczono z przodu wewnątrz nadwozia, zaś z tyłu na zewnątrz. Wszystkie koła zaopatrzone były w hamulce tarczowe Girling. Silnik Ford Cosworth DFV V8, o kącie rozwarcia cylindrów 90°, miał blok i odejmowane głowice z lekkich stopów. Wyjątkowa zwartość konstrukcji oraz znaczna sztywność bloku zapewniająca bezpieczne dla pracy silnika przenoszenie sił z zawieszenia predystynowały tę jednostkę do spełniania roli nośnej. Dwa wałki rozrządu umieszczone nad głowicą każdego bloku cylindrów napędzane były za pośrednictwem szeregu kół zębatych, z których jedno, szczególnie masywne, spełniało rolę amortyzatora eliminującego drgania. Każdy z cylindrów wyposażony został w 4 zawory nachylone względem siebie pod kątem 32°. Wał korbowy podparty był na 5 łożyskach ślizgowych; wykorzystano układ smarowania z suchą miską olejową oraz wtrysk paliwa systemu Lucas i tranzystorowy układ zapłonowy. Przy pojemności skokowej 2993 cm3 (średnica cylindrów 85,6 mm, skok tłoków 64,8mm) i stopniu sprężania 11:1 silnik rozwijał moc 400 KM przy 9000 obr/min. Konstruktorem silnika był Keith Duckworth. Układ przeniesienia napędu składał się z wielotarczowego suchego sprzęgła Borg & Beck i 5-biegowej skrzyni biegów Hewland. Poza samym kadłubem nadwozie tworzyły elementy przedniej obudowy chłodnicy wraz ze statecznikiem, obudowa kabiny kierowcy i rzadko używana obudowa silnika ze statecznikiem, wykonane z włókna szklanego. Rozstaw osi Lotusa 49 wynosił 2464 mm, rozstaw kół przednich 1524 mm, a tylnych 1550mm. W stanie suchym wóz ważył 500 kg i rozwijał prędkość maksymalną do 320 km/h.