Cooper-Climax T58

Cooper
Cooper-Climax T58 - Opis samochodu - dane techniczne -
rok konstrukcji: -
główny projektant: -
długość nadwozia: -
szerokość nadwozia: -
wysokość nadwozia: -
rozstaw osi: -
wymiar z przodu: -
wymiar z tyłu: -
waga: -
zmiana biegów: -
hamulce: -
konstruktor
Cooper
kierowcy, którzy prowadzili ten model
J. Brabham 3
Cooper-Climax T58 - zespół zgłaszający ten model
Cooper Car Co 3
silnik
Climax
opony
Dunlop
olej
Cooper-Climax T58 - osiągnięcia i statystyki
ilość zgłoszonych samochodów: 3
ilość wyścigów: 3
ilość zwycięstw: 0
ilość 2 miejsc: 0
ilość 3 miejsc : 0
ilość zdobytych pole position: 1
ilość startów z pierwszego rzędu: 2
ilość najszybszych okrążeń podczas wyścigu: 1
ilość dnf: 3
Cooper-Climax T58 - Opis samochodu

Samochód, który zapoczątkował rewolucję w konstrukcji wozów GP, Cooper, był - choć może to zabrzmieć nieprawdopodobnie - odległym potomkiem prymitywnego samochodziku Cooper 500 F 3 z końca lat czterdziestych, napędzanego silnikiem motocyklowym. Charles Cooper budował wszystkie swoje modele, począwszy od samochodzików F3 poprzez F2 aż do F1, według tego samego wzorca: centralne umiejscowienie silnika i niezależne zawieszenie wszystkich kół. Z drugiej strony trzeba pamiętać, że rozwiązania te nie były wcale nowością w wyścigach GP. Zastosowali je już wcześniej Rumpler w modelu Benz z 1923 r. oraz Porsche w serii wyścigowych Auto Unionów. Tym razem jednak po raz pierwszy udało się Cooperowi w ujawnić wszystkie zalety nowego schematu konstrukcyjnego: niewielkie wymiary i niski ciężar samochodu, a także jego doskonałe prowadzenie się. Cooperowi zatem przypadło w udziale stworzenie pierwszego w współczesnego samochodu wyścigowego. Podwozie Coopera oparte zostało na przestrzennej ramie rurowej. W skład zawieszenia przedniego wchodziły podwójne poprzeczne wahacze o nierównej długości, sprężyny śrubowe i stabilizator, natomiast zawieszenie tylne opierało się na poprzecznych wahaczach i poprzecznym resorze piórowym, który w późniejszych wersjach zastąpiony został przez sprężyny śrubowe. Samochód wyposażony był w hamulce tarczowe Girung i obręcze kół odlewane ze stopu magnezowego, elektronu. Silnik Coventry Climax FPF o pojemności 2495 cm3 (średnica cylindrów 94 mm, skok tłoków 89,9 mm) miał kuliste komory spalania, po 2 zawory na cylinder nachylone pod kątem 66 stopni i sterowane dwoma wałkami rozrządu umieszczonymi nad głowicą, napędzanymi za pośrednictwem przekładni zębatej. Układ zasilania oparty był na 2 poziomych gaźnikach Weber. Silnik rozwijał moc 239 KM przy 6750 obr/min. Napęd przekazywany był poprzez suche, wielotarczowe sprzęgło Borg & Beck do 4-biegowej skrzynki biegów oddzielonej od silnika przekładnią główną, przy czym wszystkie te trzy zespoły ( silnik, przekładnia główna i skrzynka biegów) zblokowane zostały w jedną całość umieszczoną za kabiną kierowcy. Nadwozie z tworzyw sztucznych miało wyjątkowo niewielką powierzchnię czołową i wysokość . Rozstaw osi samochodu wynosił 2311 mm, rozstaw kół przednich 1180 mm, a tylnych 1220 mm. W stanie suchym wóz ważył 520 kg i rozwijał prędkość maksymalną do 270 km/h.