Jackie Stewart

W.Brytania
Jackie Stewart
autograf Jackie Stewart a
data urodzenia
1939-06-11
miejsce urodzenia
Dumbarton (Szkocja)
debiut
South African Grand Prix - 1965
Jackie Stewart - osiągnięcia i statystyki
wszystkie wyniki: zobacz
mistrz świata: 1973 | 1971 | 1969 |
ilość zgłoszeń: 100
ilość wyścigów: 100
ilość zwycięstw: 27
ilość 2 miejsc: 11
ilość 3 miejsc : 5
ilość zdobytych pole position: 17
ilość startów z pierwszego rzędu: 33
ilość najszybszych okrążeń podczas wyścigu: 15
ilość dnf* 37
 
Jackie Stewart - punkty zdobyte w poszczególnych sezonach:
sezon punkty miejsce w klasyfikacji kierowców
1973 71 1
1972 45 2
1971 62 1
1970 25 5
1969 63 1
1968 36 2
1967 10 9
1966 14 7
1965 33 3

punkty w sumie: 359

Jackie Stewart
lista samochodów
lista zespołów

Jackie Stewart - biografia/ artykuły

Jackie Stewart był następcą Jima Clarka. Tak jak on i kilku innych kierowców w historii wyścigów, posiadał coś, co trudno już nazwać talentem - jest to raczej dodatkowy zmysł pozwalający na całkowite panowanie nad samochodem przy szybkościach, które dla innych są już ryzykiem. Umiał przejść przez zakręt zawsze nieco szybciej niż rywale; obserwatorowi wydawało się, że robił to z niesłychaną łatwością, płynnie, prawie odruchowo. Jego wyczucie samochodu i toru przekraczało niekiedy granice fantazji: kilkakrotnie, na różnych trasach potrafił przejechać kilka kolejnych okrążeń w idealnie jednakowym czasie - z dokładnością do 0,1 s! Wciągu 9 lat startów zwyciężył w 27 wyścigach GP. Zdobył trzy tytuły mistrza świata. Można zaryzykować twierdzenie, że w pobiciu legendarnego rekordu Fangio - 5 mistrzowskich tytułów - przeszkodził mu niekiedy brak zwykłego szczęścia oraz fakt, że nie zawsze samochód, na którym startował, dorównywał mu klasą. Gdyby nie wyścigi, Stewart, pochodzący z Dumbarton w Szkocji, zrobiłby zapewne karierę w strzelaniu do rzutków (był nawet członkiem brytyjskiej kadry olimpijskiej). Jednak w 1961 r. jego zainteresowania skierowały się w stronę klubowych zawodów samochodowych, a wkrótce okazało się, że młody Szkot ma niezwykły talent. Po trzech latach startów w lokalnych imprezach został zaangażowany do zespołu F3 Kena Tyrrella, gdzie w ciągu jednego sezonu wyrósł na gwiazdę: wygrywając wszystkie wyścigi, w których brał udział, z wyjątkiem dwóch (defekt wozu i wypadek). Na początku sezonu 1965 Szkotem interesowali się już kierownicy ekip startujących w wyścigach GP. Stewart został zaangażowany do zespołu BRM i choć był debiutantem w tych najtrudniejszych wyścigach, od razu stał się równorzędnym partnerem najlepszych kierowców świata: wygrywając GP Włoch, a w końcowej punktacji zajmując 3. miejsce za Clarkiem i Hillem. Jednak przez dwa następne lata talent i praca Szkota idą na marne - samochody BRM są przestarzałe i nie mają żadnych szans w walce z czołówką. W 1968 r. Stewart powraca do swego dawnego opiekuna Tyrrella, który wprowadził swój zespół do wyścigów GP, wyposażając go w samochody Matra-Ford. Ten sezon stoi pod znakiem walki Stewarta z Grahamem Hillem. Pomimo kilku wspaniałych zwycięstw Szkota, w tym jego legendarnego już sukcesu na Nurburgringu osiągniętego w deszczu i gęstej mgle, parę defektów wozu decyduje o porażce. Jednak następny sezon należał już niepodzielnie do Szkota- prawie bez wysiłku wygrał 6 eliminacji i zdobył swój pierwszy mistrzowski tytuł. Odtąd kariera Stewarta przebiegała niejako "w kratkę"- nazywano go nawet "mistrzem lat nieparzystych". W 1970 r. Tyrrell kupuje dla swego zespołu nowe obiecujące samochody brytyjskie March, które okazują się, niestety, nieudane i nawet maestria Stewarta nie jest wstanie zapewnić mu sukcesów. W 1971 r. nauczony smutnymi doświadczeniami Tyrrell wystawia własny wóz, zaprojektowany i wykonany w ramach zespołu Tyrrell-Ford, i Stewart znów nie ma sobie równych: 6 wygranych wyścigów GP i drugi mistrzowski tytuł. W 1972 r. Szkot musi pauzować kilka tygodni z powodu banalnej operacji żołądka; strata okazuje się nie do nadrobienia i w końcowej klasyfikacji wyprzedza go Fittipaldi. Wreszcie w 1973 r. przychodzi kolejnych 5 zwycięstw i trzeci tytuł mistrza świata. W ten sposób Stewart zgromadził na swym koncie 27 wygranych wyścigów GP- o dwa więcej niż Clark i o 3 więcej niż Fangio. Jest nadal u szczytu formy, ale zaczyna się coraz głośniej mówić o tym, że po październikowym wyścigu o GP USA, który jest jubileuszowym, bo setnym wyścigiem Stewarta, Szkot pożegna się ostatecznie z torem. Stewart nie stanął na starcie do swego setnego wyścigu. Podczas treningu do GP USA zginął jego kolega z zespołu Tyrrella i serdeczny przyjaciel, młody Francuz Francois Cevert. W kilka dni później w Londynie odbyła się skromna uroczystość zakończenia bogatej kariery sportowej Jackie Stewarta. Był oryginalną i kolorową postacią: długie włosy, nieco ekstrawagancki ubiór nadawały mu trochę atrybutów filmowej gwiazdy. Ale w gruncie rzeczy Stewart odznaczał się powagą, samokrytycyzmem i należał do najaktywniejszych działaczy GPDA walczących o bezpieczeństwo wyścigów samochodowych. Jackie Stewart wraz ze swoim synem - Paulem stworzyli własny zespół F3 oraz F1- Stewart Racing, który po zakończeniu sezonu 1999 sprzedali angielskiemu Jaguarowi. Na podstawie: "Zarys historii sportu samochodowego" - Jan A. Litwin Tekst opublikowany dzięki uprzejmości Przemysława Kempiskiego
autographs.f1.klub.info.pl