Graham Hill

W.Brytania
Graham Hill
autograf Graham Hill a
data urodzenia
1929-02-15
miejsce urodzenia
Hampstead, Londyn
debiut
Grand Prix de Monaco - 1958
data śmierci
1975-11-29
miejsce śmierci
Arkley, Londyn
Graham Hill - osiągnięcia i statystyki
wszystkie wyniki: zobacz
mistrz świata: 1968 | 1962 |
ilość zgłoszeń: 179
ilość wyścigów: 177
ilość zwycięstw: 14
ilość 2 miejsc: 15
ilość 3 miejsc : 7
ilość zdobytych pole position: 13
ilość startów z pierwszego rzędu: 31
ilość najszybszych okrążeń podczas wyścigu: 10
ilość dnf* 74
 
Graham Hill - punkty zdobyte w poszczególnych sezonach:
sezon punkty miejsce w klasyfikacji kierowców
1975 0 22
1974 1 18
1973 0 22
1972 4 12
1971 2 21
1970 7 13
1969 19 7
1968 48 1
1967 15 6
1966 17 5
1965 40 2
1964 39 2
1963 33 2
1962 42 1
1961 3 13
1960 4 15
1959 0 20
1958 0 23

punkty w sumie: 274

Graham Hill
lista samochodów
lista zespołów

Graham Hill - biografia/ artykuły

Dwukrotny mistrz świat, zwycięzca 14 wyścigów GP, długowłosy i wąsaty Graham Hill był jedną z najciekawszych indywidualności sportu samochodowego lat sześćdziesiątych. Jego błyskotliwa inteligencja i poczucie humoru, a równocześnie upór, pracowitość i wyjątkowa zdolność koncentracji wyrównywały brak wrodzonych zdolności tej miary, jaką obdarzeni byli najwięksi mistrzowie, i postawiły Hilla w rzędzie najlepszych kierowców wyścigowych okresu powojennego. Początki kariery Hilla były bardzo trudne. Na podlondyński tor Brands Hatch dojeżdżał autobusem, pracował tam jako mechanik w szkółce kierowców wyścigowych, a za zarobione pieniądze startował w niedzielnych imprezach na wynajętym samochodzie. W tych ciężkich czasach przyszedł Hillowi z pomocą przypadek: którejś niedzieli podwiózł go z toru do Londynu Colin Chapman, właściciel mało wówczas znanej niewielkiej wytwórni samochodów sportowych Lotus. Ta uprzejmość zadecydowała o dalszych losach Hilla- został mechanikiem Lotusa i miał od czasu do czasu możliwość startu na fabrycznie przygotowanych samochodach tej firmy. Wkrótce wywalczył dla siebie miejsce w czołówce klubowych kierowców brytyjskich, a następnie w nowo utworzonym zespole wyścigowym F1 Lotusa. Dwa lata startów w wyścigach GP nie przyniosły jednak Anglikowi większych sukcesów, głównie z uwagi na częste defekty prowadzonych przez niego samochodów. Zrażony, na początku 1960 r. przeniósł się do zespołu BRM. Właśnie za kierownicą nowego modelu BRM V8 Graham Hill stal się sensacją sezonu 1962, zwyciężając w 4 wyścigach GP i zdobywając mistrzostwo świata. Przez trzy następne lata Hill, nadal związany z ekipą BRM, zyskał sobie opinię jednego z najlepszych- trzykrotnie, rok za rokiem, został wicemistrzem świata. Często startował także w zawodach samochodów sportowych. W 1966 r. powtórzył sukces Clarka z poprzedniego roku, triumfując w 500-milowym wyścigu na Indianapolis. W 1967 r. Hill rozstał się z zespołem BRM, którego samochody wyraźnie ustępowały rywalom po wprowadzeniu 3-litrowej F1, i powrócił w charakterze "syna marnotrawnego" do teamu Lotusa. Tym razem samochody tej firmy należały do ścisłej czołówki w wyścigach GP i kiedy po tragicznej śmierci Clarka w 1968 r. Hill został pierwszym kierowcą zespołu, udowodnił jeszcze raz swe niepospolite walory wygrywając 3 eliminacje i po raz drugi zdobywając tytuł najlepszego na świecie. W 1969 r. odniósł piąte w swej karierze zwycięstwo na jednej z najtrudniejszych tras GP- na torze ulicznym w Monte Carlo, niestety pod koniec sezonu Anglik uległ bardzo ciężkiemu wypadkowi podczas GP USA, kiedy to na skutek pęknięcia opony przy prawie maksymalnej szybkości wóz wypadł z trasy i wielokrotnie przekoziołkował, rozbijając się doszczętnie. Hill został wyrzucony z samochodu (na kilka minut przed wypadkiem musiał na chwilę wysiąść z wozu i wsiadając nie zapiął pasów bezpieczeństwa). W wyniku kraksy doznał skomplikowanego złamania prawego stawu kolanowego. Po kilku miesiącach wrócił na scenę wyścigów GP pomimo protestów lekarzy, lecz niestety nigdy nie odzyskał już dawnej wielkiej formy. Startował na prywatnym Lotusie, potem przez dwa sezony w zespole Brabhama, potem na amerykańskim samochodzie Shadow, jednak w wyścigach GP nie odegrał już żadnej roli. Wielki mistrz stał się outsiderem. Do nielicznych sukcesów Hilla z tego okresu należały zwycięstwa w Pucharze GKN (nie zaliczanym do mistrzostw wyścigu F1), w wyścigu F2 na Thruxton, i- najcenniejszy sukces- triumf w 24-godzinnym wyścigu w Le Mans w 1972 r., kiedy to wraz z Pescarolo prowadził francuską Matrę. W 1974 r. Hill założył własny zespół wyścigowy F1 początkowo korzystający z samochodów Lola, a w następnym sezonie dysponujący już własnymi wozami Hill-Ford. W 1975 r. po GP Wielkiej Brytanii Graham Hill zdecydował się na zakończenie bogatej kariery kierowcy wyścigowego i poświęcił się całkowicie prowadzeniu swego zespołu Embassy-Hill Racing Team. 29 listopada 1975 r. Graham Hill poniósł śmierć w szczątkach swego samolotu, który roztrzaskał się podczas podchodzenia do lądowania we mgle w pobliżu lotniska Elstree pod Londynem. Wraz z nim zginął cały jego zespół wyścigowy. Na podstawie: "Zarys historii sportu samochodowego" - Jan A. Litwin Tekst opublikowany dzięki uprzejmości Przemysława Kempiskiego
autographs.f1.klub.info.pl